• Taalnorm handhaven
• Nederlands leren is niet vrijblijvend: een taalnorm voor sociale huur.
• Geen versterkte gebedsoproepen
• Stopzetten van het Programma Ongedocumenteerden Amsterdam.
• Geen automatische voorrang meer voor statushouders op sociale huurwoningen. 
• Schrap subsidie voor ongedocumenteerden
• Stop met de aanzuigende werking: gemeentelijke voorzieningen moeten beperkt blijven tot een sober, tijdelijk en strikt beleid.

De Spreidingswet schuift de verantwoordelijkheid van fa lend landelijk asielbeleid af op gemeenten. JA21 vindt dat de bevoegdheid om een AZC te openen altijd bij de gemeente raad moet liggen en niet via dwang van bovenaf mag worden opgelegd. Wij verzetten ons daarom krachtig tegen de uit voering van de Spreidingswet en blijven ons actief inzetten voor intrekking ervan. Deze wet legt namelijk een oneven redig zware druk op de draagkracht van onze lokale voor zieningen en gemeenschap. Daarnaast krijgen gemeenten jaarlijks een taakstelling om een verplicht aantal status houders te huisvesten. Statushouders krijgen momenteel voorrang op sociale huurwoningen, wat de toch al krappe woningmarkt verder onder druk zet en de wachtlijsten voor woningzoekenden vergroot. JA21 wil deze voorrang afschaf fen. Om toch aan de wettelijke taakstelling te voldoen, kij ken we naar alternatieve woonvormen, zoals flexwoningen.

Gemeenten zijn verantwoordelijk voor het bevorderen van de integratie van nieuwkomers. Goede integratie begint met het leren van de Nederlandse taal. JA21 zet daarom in op snelle en effectieve integratie, waarbij het leren van de Nederlandse taal en het aanpassen aan de Nederlandse cultuur, gebruiken en normen en waarden centraal staat. Nieuwkomers moeten zo snel mogelijk de stap zetten naar betaald werk of, wanneer dat niet haalbaar is, op zijn minst een bijdrage leveren via vrijwilligerswerk.

Amsterdamse voorzieningen zijn bedoeld voor mensen die onderdeel willen en kunnen zijn van onze samenle ving. Uitgeprocedeerde asielzoekers vallen hier niet on der. Daarom is JA21 tegen het in stand houden van het Programma Ongedocumenteerden Amsterdam, waar bij mensen worden opgevangen die geen recht heb ben om in Amsterdam te blijven. Dit programma kost Amsterdammers vele miljoenen per jaar.

JA21 Amsterdam wil stoppen met het subsidiëren van ini tiatieven die ongedocumenteerden motiveren om naar Amsterdam te trekken. Deze mensen zijn hier vaak ille gaal en moeten niet extra geprikkeld worden om hier ille gaal te blijven. Dat is ook voor ongedocumenteerden een oneerlijke toekomst. Daarom schaffen wij de Subsidie Aankomst-infrastructuur Nieuwkomers en Ondersteuning Ongedocumenteerden af voor opvang, begeleiding en “meedoen”-trajecten voor mensen zonder verblijfsrecht (ongedocumenteerden), en houden we voor hen financie ring over die direct is gericht op veilige terugkeer.

Het huidige college kiest er nadrukkelijk voor om illega len en ongedocumenteerden méér te bieden dan veel an dere gemeenten, en breidt die steun zelfs uit. Tegelijk is het beeld van de omvang diffuus: het is niet exact bekend hoeveel ongedocumenteerden er in Amsterdam wonen. De laatste WODC-schatting noemt circa 15.000; landelijk wordt vaak 23.000 tot 58.000 genoemd, dit laat zien dat Amsterdam buitensporig veel ongedocumenteerden op vangt. Dit komt wat JA21 betreft door te ruimhartig ge meentelijk beleid, dat een aanzuigende werking heeft: wie weet dat hier wél opvang en ondersteuning beschikbaar is, trekt eerder naar Amsterdam of blijft hier hangen. Dat zet extra druk op woningen, zorg, handhaving en de gemeen telijke begroting. JA21 wil daarom stoppen met beleid dat illegaal verblijf faciliteert en de inzet beperken tot sober, tijdelijk en strikt gericht op terugkeer.

Het leren van Nederlands mag niet vrijblijvend zijn en heeft wat JA21 betreft gevolgen voor de aanspraak op een uit kering of sociale huurwoning. Daarom stellen wij een taal norm voor, net als in Vlaanderen. Dit houdt in dat de ver huurder een boete oplegt als een huurder na twee jaar de Nederlandse taal nog steeds onvoldoende machtig is.

Integratie gaat veel verder dan alleen taal, het gaat ook over hoe we de openbare ruimte gebruiken, en wat daar de grenzen zijn. Versterkte gebedsoproepen zijn wat JA21 betreft ongewenst. Religie is in zijn aard een particuliere zaak en verdient daarom geen plaats in de openbare ruim te. Laat staan dat het mensen in hun huiskamer tot last is.